|
4403
به مناسبت روز جهانی معماری و اسکان بشر - نخستین دوشنبه ماه اکتبر هر سال-، دبیر کل سازمان ملل، پرزیدنت UIA و جامعهی معماران ایران، پیامهایی را صادر کردند.
این پیامها شامگاه روز یکشنبه - دهم مهرماه - در مراسمی که بههمین مناسبت در خانهی هنرمندان ایران برگزار شد، خوانده شدند.
در پیام کوفی عنان - دبیر کل سازمان ملل - آمده است:
« تا سال 2050، حدود شش میلیارد نفر که برابر با دو سوم کل جمعیت جهان است، در شهرها و شهرستانها زندگی خواهند کرد. جهان در طول تاریخ هیچگاه نه شاهد شهرسازی با چنین سرعتی و نه شاهد چنین افزایش تندرویی در تعداد افراد مهاجر بوده است. این دو پدیده مهاجرت و رشد شهری، عمدتا بهخاطر تعداد زیاد افرادی که به دلیل جاذبههای شهری بهسمت شهرها نقل مکان میکنند، کاملا بههم مربوطند.
همان طور که به موضوع بزرگداشت امسال روز جهانی اسکان بشر "شهرها، جایگاه آرزوها" فکر میکنیم، باید در ذهن داشته باشیم که شهرها میتوانند مکانهایی با ناامیدی بسیار هم باشند. هیچگاه شاهد چنین افزایش وسعیی در زاغهنشینها نبوده است. امروز یک میلیارد نفر و یا بهعبارتی یک نفر از سه ساکن، زاغه نشین هستند، چنانچه شهرداریها و دولتها بتوانند رشد شهری و پایداری مهاجرت را کنترل کنند، انتظار میرود این رقم در طول 30 سال آینده دو برابر شود.»
در بخش دیگری از این پیام آمده است: تقریبا در تمام نقاط، شهرها مقصد افرادی هستند که از فقر، درگیری و تجاوز به حقوق بشر گریزانند و یا کسانی که صرفا بهدنبال راهی برای بهتر ساختن زندگیشان هستند. درحالی که بسیاری از مهاجران عازم شمال هستند، مهاجرت جنوب - جنوب هم چالشهای زیادی را بهوجود میآورد. برای مثال شهرهای مهمی همچون، داکار، جاکارتا، یوهانسبورگ و یا ریودوژانرو، برای جای دادن مهاجران جدید در زمانی که شهروندان قدیمی بسیاری در حال تلاش و مبارزهاند، با مشکلاتی مواجه هستند.
کوفی عنان در این پیام عنوان کرده است، این موضوع و چالشهای دیگر در سومین جلسهی گردهمایی جهانی شهری که در ونکوور کانادا، در ژوئن 2006 برگزار شد، مورد توجه دقیق قرار گرفت. در این جلسه به وضوح مشخص شد که دولتهای عضو سازمان ملل بههمراه سازمانهای غیردولتی بخش خصوصی و شهروندان تمام جهان، باید توان خود را بیش از پیش در جستوجوی شهری سازی پایدار و شعرهای مشمول برانگیزند.
در روز جهانی اسکان بشر، من تمام دستاندرکاران را به همکاری برای مدیریت یکی از مهمترین چالشهایی که در سر راه بشر در قرن بیست و یکم قرار داده شده است، ترغیب میکنم.
پرزیدنت UIA - اتحادیه بینالمللی معماران - نیز به همین مناسبت در پیامی اظهار کرده است: « UIA - اتحادیه بینالمللی معماران و سازمان اسکان بشر ملل متحد، دوم اکتبر 2006 را با عنوان "شهرها، جایگاه آرزوها" بهمناسبت روز جهانی اسکان بشر و روز جهانی معماری، گرامی میدارند.
در انتخاب این عنوان، سازمان ملل امید دارد که قدرت شهرها را به سیاستگذاران هشدار دهد تا از آنها به عنوان کاتالیزوری برای پیشرفتهای ملی استفاده کنند و به تمام ساکنان، چه فقیر و چه غنی، حقوقی را که نسبت به شهر و یک محیط هماهنگ و مناسب دارند، عرضه کند.
از آنجایی که به سوی سال 2050 پیش میرویم و پیشبینی میشود که تا آن زمان نیمی از جمعیت جهان در شهرها زندگی کنند، تحقق این هدف بهطور فزایندهای نیاز بهشرکت معماران دارد.»
روز گذشته همچنین پیام جامعه مهندسان معمار ایران توسط کامران شاهینفر، دبیر این جامعه، خوانده شد.
در این پیام چنین عنوان شده است که روند رو بهرشد جمعیت در شهرها، حرکت طبیعی مهاجرت از روستا به شهر و از شهر به شهرهای بزرگتر و حتا از کشورهای درحال توسعه به کشورهای پیشرفته، نشانهی اشتیاق و خواست طبیعی بشر برای رفاه، پیشرفت و ترقی و برای زندگی اجتماعی است.
بشر موجودی اجتماعی است؛ موجودی که تفکر و تشخیص خود را در منافع و نیازهای جمعی یافته است.
تمدن با شهرنشینی آغاز میگردد. سکونت - کار و زندگی اجتماعی زندگی اجتماعی پراهمیتترین بخش زندگی شهروندی شهرها را جایگاه آرزوها قرار داده است.
در بخش دیگری از این پیام آمده است: فضاهای باز شهری، فضاهای عمومی، بخش عمدهای از این زندگی اجتماعی را در شهرها دربر میگیرند.
چهرهی شهر، نشانههای شهری، یادها و خاطرهها، گذشته و آینده، تاریخ و هویت و بسیاری دیگر را میتوان در این فضاها دید، حس کرد و یا جستوجو کرد.
بلوارها و حریم و حاشیههای آنها، پارکها، رودخانهها، دریاچهها، مسیلها، دامنههای کوهستان و درهها، میادین ورزشی و ورزشگاهها، بازارها، میدانها و تقاطعهای عمده، نمایشگاهها ترمینالها، مبادی ورودی شهر، فرهنگسراها و بسیاری نقاط دیگر از زندگی عمومی همه و همه زندگی در شهر را نمایان میسازند. زندگی عمومی ما در شهر، در این فضا میگذرد و این فضاها کالبدی برخاطراتمان میسازند. اکنون این شهرها با تراکم و مهاجرت با گسترش و وسعت و آلودگی ترافیکی، صدا و هوا و بسیاری از مسائل دیگر روبرو هستند، آیندهی محیط شهری در معرض تهدید قرار گرفته است.
بله معماری هنر خلق فضاهای زیستی است؛ این هنر برپایهی شناخت کامل خصوصیات فنی ساختمان و احاطه بر زمینههایی از علوم انسانی استوار است.
بنا بر این گزارش، در ادامهی این پیام آمده است که شعار سال گذشته، حضور یک معمار در هر محله بود و شعار امسال، حفظ حقوق شهری و حفظ حریم فضاهای زیستی و مخصوصا فضاهای باز و عمومی پیشنهاد میشود.
معماران و طراحان محیط شهری مسوولیت سنگینی در کنار خلق فضاهای زیستی بر دوش خواهند داشت باید با کمک اندیشه ایشان در جستوجوی راهکارهای حفظ حریم و حرمت این فضاهای عمومی برآیند.
قانون نارسا و خطوط بیهویت حضور و تلاش معماران و طراحان محیط ابعادی وسیع تر از حرفه را میطلبد؛ جنگی پنهان که ابزاری جز اندیشه، وحدت و حضور حرفهیی ندارد.
|
|
|
